Að axla ábyrgð er ekki öllum gefið.

 

Að minnsta kosti ekki ritstjóra Morgunblaðsins.

Ég hef oft verið að spá hvernig honum líði á síðkvöldum þegar hann lítur yfir farinn veg.  Vissulega munu margar minningar vera góðar, mig langar sérstaklega þakka honum fyrir það að hafa komið lífeyrisgreiðslum ríkisstarfsmanna á lífvænlegan grundvöll.  Þekki það á eigin skinni, pabbi minn hefur oft boðið mér í hrossakjöt, reykt og saltað sem hann gæti varla ef hann hefði setið uppi með greiðslur úr lífeyriskerfinu eins og það var fyrir Davíð, Friðrik og Geir.

En annað fór miður, Hrunið er kennt við hann, með réttu eða röngu.  Og það hlýtur að vera hverjum manni skelfing.  Og innst inni hlýtur Davíð að vita að hann er ekki með öllu saklaus.

 

En þegar ég las Reykjavíkurbréfið í dag, sem reyndar er stórgott bömm á vanhæfustu stjórnendur sem saga vetrabrautarinnar greinir frá (veit ekki um verri dæmi úr Star Trek þáttunum), þá mætti halda að Davíð hafi ekki verið í vinnunni sinni, hvort sem það var í Stjórnaráðinu eða hinum megin við hólinn, í Svarta turni.  

Að hann hafi verið svona valdlaus áhorfandi og allt eiginlega gerst án hans vitundar.  Hann hafi jafnvel verið blekktur eða það sem verra er, fíflaður.

 

Eða hvernig á að skilja þennan texta???

"Á einhverju stigi hafði það gerst að viðskiptabankarnir þrír höfðu horfið frá meginverkefnum sínum sem þjónustustofnanir fólks og fyrirtækja með hæfilega hagnaðarkröfu og vaxtarmarkmið í að verða drifkraftur í ævintýralegum ferðum fjársjóðsleitenda, sem náð höfðu tökum á bankakerfinu beint eða óbeint".

Eða þennan????

"Íslenskir bankar höfðu aldrei séð slíka flóðgáttir opnast og stóðust ekki freistingarnar. Fjármálaeftirlitið var bundið við að nota samevrópskar eftirlitsreglur og menn vita hvernig þær hafa dugað í Evrópu".

Að ég minnist ekki á þennan.

"Og það voru ekki bara keypt fyrirtæki og fasteignir. Að lokum áttu menn heilan stjórnmálaflokk, Samfylkinguna, ".

 

Hvað hafði Samfylkingin með það gera sem gerðist fyrir 2007, var það ekki þá sem hún komst í fyrsta skiptið í ríkisstjórn??? 

Hafði hún eitthvað með það að gera að hér voru teknar upp samevrópskar eftirlitsreglur, var það ekki bein afleiðing af samþykkt EES samningsins sem var samþykktur að ég man rétt af Viðeyjarstjórninni???

Var það Samfylkingin sem einkavæddi bankana????, er það þess vegna sem er talað um S-hópinn????

 

Svarið er auðvitað Nei og hvort sem söguskýring ritstjórans er rétt, að þetta hafi eiginlega bara gerst á einhverju stigi vegna þess að  áhættukóngar í fjársóðsleit tóku yfir atburðarrásina þá frýjar það ekki þáverandi forsætisráðherra og flokk hans ábyrgð.

Hann og flokkurinn var kosinn til að stjórna landinu, ekki til að horfa uppá einhverja atburðarrás.  Og þegar haft er í huga að þeir sem vöruðu við þessari atburðarrás voru annað hvort þaggaðir eða hæddir og spottaðir eins og Ögmundur benti réttilega á í stórmerkri grein í Morgunblaðinu og forsætisráðherra þáverandi og flokkur hans voru gerendur í þeirri þöggun og spotti, þá er ljóst að hin óvænta atburðarrás var þeim ekki mjög á móti skapi.  

Og í kosningum, sérstaklega 2003 og 2007, eignaði Sjálfstæðisflokkurinn sér ávinninginn af fjársjóðsleitinni, taldi hann, það er ávinningin, og hina "óstjórnuðu" atburðarrás vera sér að þakka og þá vegna þeirra kerfisbreytinga sem flokkurinn hafði staðið fyrir.

 

Hvort sem það er með réttu og röngu, þá er eðlilegt að þjóðin tengi bæði flokk og formann hans við það sem gerðist á árunum fyrir Hrun og endaði með gjaldþroti þjóðarinnar.

Og megin ábyrgðina hlýtur hann að bera sem stjórnvald þjóðarinnar á þessum árum þó það sé öruggt að ábyrgðina beri fleiri og ekkert afsakar hegðun útrásarinnar. 

En að afneita þessari ábyrgð er hreinn og klár liðleskjuháttur og ég ætla slíkt ekki formanninum fyrrverandi þó núverandi ritstjóri Morgunblaðsins tali stundum eins og hann hafi lítið vitað og fátt getað gert. 

 

Og ekki er hlutur fyrrverandi Seðlabankastjóra gerður betri í þessu Reykjarvíkurbréfi.  Í því er bent á að hann hafi neitað "að henda gjaldeyrisvarasjóði landsmanna á bálið" en "núverandi seðlabankastjóri lýsti því yfir margoft, bæði opinberlega og í þrengri hópi að það myndi hann hafa gert".  Og því trúi ég alveg.  Og það er alveg rétt að núverandi seðlabankastjóri  og núverandi aðstoðarseðlabankastjóri eru fyrrum kommar en hverjir mótuðu stefnu Seðlabankans sem fylgt var í peningamálum undir stjórn fyrrverandi Seðlabankastjóra, núverandi ritstjóra Morgunblaðsins??

Svarið er núverandi seðlabankastjóri þegar hann var aðalhagfræðingur bankans.  Og núverandi aðstoðarseðlabankastjóri sá um að framfylgja henni.  Og hreint út sagt þá þurfti ekkert bankahrun til að þjóðin félli, vaxtaheimskustefnan hefði alveg ein og sér séð um það og það er hún ein og sér sem skapaði vaxtamismunaviðskiptin sem kennd eru við krónubréf og eru ástæða þess að ríkisstjórnin neyddist til að taka upp gjaldeyrishöftin eftir Hrun.

En það er eins og núverandi ritstjóri Morgunblaðsins hafi gleymt öðru en afrekum fyrrverandi seðlabankastjóra, ábyrgðin á því sem miður fór hefur þurrkast honum úr minni.

 

Þetta Reykjavíkurbréf sem ég vitna í er ekkert einsdæmi, þvert á móti.  Ábyrgð annarra virðast ritstjóra mjög hugleikin en afsakanir tamar þegar kemur að hans hlut og flokksins sem hann leiddi í ríkisstjórn frá árinu 1991.

Mannlegt kannski en ekki karlmannlegt.

Og þó ritstjóri Morgunblaðsins eigi þetta sammerkt með því sem næst öllum sem einhver völd höfðu og ábyrgð báru, þá bætir það ekki hans hlut.  

Og innst inni veit hann það örugglega, "what are you thinking my lady, when you are alone in your bed",  gæti alveg eins átt við hann eins og fyrirsætuna fögru sem þessi texti er ortur um.

 

Hvað skyldi hann hafa hugsað á kveldi þess dags sem útburðurinn í Breiðagerði átti sér stað????  Þar kom Heimavarnarliðið einstæðri móður til hjálpar, en engin hjálp barst úr Móunum.  Þar var engin ábyrgð öxluð þó Hrunið hafi skapað neyðina sem endaði með meintum útburði barna og móður. 

Og hún er ekki ein, opinberar tölur segja að hátt i helmingi einstæðra mæðra eigi í gífurlegum fjárhagslegum erfiðleikum eftir Hrun og mjög margar sjá fram á útburð.

Samt hefur ekkert Reykjavíkurbréf verið skrifað um örlög þeirra.   Aðeins þögn.

 

Og ekkert heyrðist úr Móunum þegar flokkurinn hans ákvað að lúta ráðum Péturs Blöndals og svíkja heimili landsins á ögurstundu haustið 2010.  Samt eru erfiðleikar þeirra í beinum tengslum við Hrunið.  Og ríkisstjórnin hefði fallið ef Sjálfstæðisflokkurinn hefði ekki komið til hjálpar.

Er hægt að axla ábyrgð á vanda heimilanna á annan hátt en að styðja þau???

Er stuðningurinn við peningapúkana sem kosta Pétur Blöndal, mikilvægari en að styðja þúsundir barnafjölskyldna í neyð þeirra.

Neyð sem má rekja beint til Hrunsins.

Hvaða ábyrgð er það að gera ekki neitt þegar maður hefur styrk til að gera eitthvað.  Penni Morgunblaðsins er öflugt vopn en þegar á reynir þá er blaðið autt, ekki orð til stuðnings raunhæfum lausnum í málefnum heimilanna.

Þögn, aðeins þögn.

 

Hvorki fyrrverandi formaðurinn eða flokkur hans hefur axlað ábyrgð á hvernig komið er fyrir heimilum landsins.  

Flokkurinn hefur það sér til afsökunar að lúta valdboði peningapúkanna sem ritstjórinn kallar áhættukónga en  hver er afsökun ritstjórans???

Kjarkleysi, blinda, afneitun á eigin ábyrgð???

Veit það ekki en á meðan einstæðar mæður eru bornar út þá er smánin algjör hjá þeim sem eitthvað geta gert til að hindra það.

 

Eins er það með arfleiðina eftir 17 ára samfellda stjórnarsetu, gjaldþrota þjóð, sundruð þjóð.  

Við gjaldþrotinu er lítið hægt að gera, það varð, verður ekki breytt.

En af hverju er þjóðin sundruð???

Á því er ein stór skýring, og það er reiði yfir því að ekkert heiðarlegt uppgjör hefur átt sér stað.

Enginn gerandi hefur sagt, "mér varð á", á þann heiðarlega hátt að játa það sem miður fór og betur mátti fara, hjá honum, ekki öðrum.  Á einn eða annan hátt eru allir að benda á einhverja aðra.

Það er eins og menn skilji ekki að enginn annar getur beðið afsökunar fyrir þeirra hönd, þeir verða gera það sjálfir.  Og þeir gera það ekki fyrir aðra, hvað þá að þeir geri það á þann hátt að þeir krefji aðra um að biðjast afsökunar.

Hafi maður gert eitthvað á hlut einhvers, þá biðst maður afsökunar á því, jafnvel þó einhverjir aðrir hafi líka gert eitthvað á hlut viðkomandi.  Það er þeirra að sjá að þeir þurfi að líka að biðjast afsökunar.

Engin heiðarleg afsökun inniheldur orðin, "já ég gerði eitthvað en þeir gerðu líka".

 

Og þessi algjöri skortur á iðrun er að fara með þjóðina til helvítis.  

Fólk er reitt og gömlu Hrunöflin spila á þá reiði, sundra henni til að fá næði til að endurreisa efnhagslífið á sömu forsendum og var fyrir Hrun, og þá undir þeirra yfirráðum.

Eitt er að hafa valdið þjóðinni ógæfu, hvort sem það var viljandi eða óviljandi sem ég hygg að gildi um flesta ábyrgðaraðila Hrunsins, en annað er að eyðileggja framtíð hennar vegna þess að menn hafa ekki kjark og manndóm og segja, "fyrirgefðið, afsakið, mér varð á".

"Og ég mun gera allt sem í mínu valdi stendur til að upplýsa það sem gerðist".

 

Það kallast að axla ábyrgð.

 

Núna þegar Alþingi virðist ætla að axla ábyrgð á mistökum sínum að hafa ákært aðeins einn mann, og það ranglega, fyrir að hafa borið ábyrgð á Hruninu, að þá er tómarúm.

Tómarúm sem mun endanlega sundra þessari þjóð ef það verður ekki tafarlaust fyllt.

Reiðin er áþreifanleg, og hún mun leita útrás.

Og það er ábyrgðarhlutur að afturkalla ákæruna, sem er vissulega nauðsynlegt því hún er aðför að lýðræðinu, án þess engar raunhæfar tillögur að heiðarlegu uppgjöri komi í staðinn.

Núverandi forysta Sjálfstæðisflokksins virðist ekki skilja þennan ábyrgðarhlut enda ungt fólk með silfurskeið í munni og hefur líklegast aldrei axlað neina ábyrgð í lífi sínu.  Hún vogaði sér að leggja fram tillöguna um afturköllun á Landsdómsákærunni án þess að fylgja því eftir með tillögum um óháða rannsóknarnefnd sem hefði raunverulegt vald til að rannsaka allt og alla sem tengjast Hruninu mikla.

Hún olli ekki hlutverki sínu, þetta eru bara eins og lítil börn.  Ómeðvituð um gjörðir sínar og ábyrgð.

 

En hvað um manninn sem gagnrýnir út í eitt, aðra???  

Kann hann að axla ábyrgð???

Mun hann segja, "mér varð á", og útskýra það eftir bestu samvisku???

Mun hann leggja til stofnun Sannleiksnefndar sem á að gera upp Hrunið á eins heiðarlegan hátt og dauðlegir menn geta gert???

Mun hann berjast fyrir því að útburði einstæðra mæðra sé hætt????

 

Núna er stórt spurt.  

Það er ekki öllum gefið að axla ábyrgð.

En  ábyrgð er oft öxluð.

 

Hvort við sem þjóð erum að upplifa þá ögurstund að slíkt sé gert í kjölfar þeirrar réttu ákvörðunar að falla frá ákæru á hendur Geir Harde, það veit tíminn einn í dag.

Fýkur yfir hæðir og frostkaldan mel/ í fjallinu dunar því komið er él/ snjóskýin þjóta svo ótt og svo ótt/ auganu hverfur um heldimma nótt/ vegur á klakanum kalda.

Hver er hin grátna sem gengur um hjarn/ götunnar leitar og sofandi barn/ hylur í faðmi og frostinu ver/ fögur í tárum en mátturinn þverr/ hún orkar eig áfram að halda.

 

Í dag orka ekki margar mæður áfram að halda.

Örlög þeirra og framtíð er í höndum þeirra sem hafa manndóm til að axla ábyrgð.

 

Ég axlaði þessa ábyrgð með því að skrifa þennan pistil.

Aðrir þurfa líka að axla sína ábyrgð.

Ekki bara ritstjóri Morgunblaðsins, öll þjóðin þarf að axla hana.

 

Hún axlar hana með því að skilja að réttlæti er forsenda heiðarlegs uppgjörs.

Og að ekkert uppgjör sé uppgjör nema fórnarlömb Hrunsins njóti réttlætis.  Þess réttlætis að þeim sé hjálpað í vanda sínum og neyð.

Og þegar hún skilur þetta þá mun engin móðir, ekkert barn, vera borin út af heimilum sínum.

 

Aðeins þannig, aðeins þannig gera menn upp Hrunið á heiðarlegan og réttlátan hátt.

Kveðja að austan.

 

 

 

 

 

Hreyfingin upplýsir um kostunina.

 

Hvenær sagði Hreyfingin hingað og ekki lengra???

 

Var þegar landráðasamningurinn kenndur við Svavar Gestsson var samþykktur???  Samningur sem hefði gert þjóðina gjaldþrota með tilheyrandi hörmungum fyrir alþýðu þessa lands.

Nei, ekki heyrðist múkk í þingmönnum Hreyfingarinnar.  Greinilega ekki kostuð af almenningi.

 

Var það þegar ríkisstjórnin sveik öll loforð um skjaldborg heimilanna????  Sérstaklega var það krítískt þegar almenningur stóð fyrir utan þinghúsið haustið 2010, þá fór hann ekki fyrr en stjórnvöld lofuðu að gera eitthvað eftir Helgi.  

Nei, Hreyfingin er greinilega að bíða eftir þessari eftir Helgi.  Greinilega ekki kostuð af heimilum landsins.

 

Var það þegar Alþingi drap niður alla heiðarlega umræðu um hvað fór úrskeiðis í aðdraganda Hrunsins og hverjir báru þar ábyrgð á???  Með því að ákveða að ákæra aðeins einn mann eins og um einræðisherra hefði verið að ræða og útrásaravíkingarnir væru blásaklausir englar.  

Nei, þingmenn Hreyfingarinnar lýstu mikilli ánægju með þá afgreiðslu ríkisstjórnarinnar.  Greinilega ekki kostaðir af réttlætinu.

 

Var það kannski þegar Alþingi ákvað að  leyfa umræðu um að það hefði hugsanlega gert rangt með því að fókusa ákæruna á einn mann og gjörðir hans síðustu mánuðina fyrir Hrun???  Var þá ekki fyrir löngu búið að ræna þjóðina eins og Rannsóknarnefnd Alþingis sýndi svo glögglega framá í skýrslu sinni???  

Jú, þá sögðu þingmenn Hreyfingarinnar, hingað og ekki lengra.  Við látum ekki bjóða okkur þessa ósvinnu.

 

Hverjir skyldu óttast að málið sé tekið upp??  Hverjir skyldu hafa áhyggjur að umræðan um Landsdóm endi með því að Alþingi skipi óháða rannsóknarnefnd með algjört umboð til að rannsaka allt og alla sem höfðu eitthvað með Hrunið og Hrunaðstæður að gera.    Að það verði upplýst hverjir unnu fyrir útrásina við að ræna.

Svarið því og þið vitið svarið hver á Hreyfinguna.

Kveðja að austan.

Vill vantraust á Ástu Ragnheiði

Gjörðum fylgir ábyrgð.

 

Svona almennt séð en kannski ekki svo mjög á Íslandi.

 

Fólk spyr sig af hverju enginn hefur verið ákærður vegna Hrunsins nema þá kannski örfáir smákallar sem enginn hafði heyrt minnst á.  Það eina sem er haft eftir sérstökum saksóknara er frasinn, "hann hafi stöðu grunaðs manns".  Og svo að honum vanti pening.

Eitt svar gæti verið að flest það sem gert var á þvílíku gráðu svæði að hvorki gerendur hafi almennilega vitað hvort þeir væru að brjóta lög eða ákærendur fyrir hvaða lög þeir eiga að ákæra.  Það var jú ekki að ástæðulausu að sá sem ætlar að ræna samborga sína að hann byrjar á að fá sér lögfræðing til ráðgjafar og síðan kaupir hann sér stjórnmálamenn til að hnika til þeim lögum sem flækjast fyrir hinu fyrirhugaða ráni.

Annað svar er hugsanlega að það sé ekki raunverulegur vilji í stjórn og réttarkerfinu til að ákæra.  Þess vegna hafi góður og gegn sveitarmaður verið fenginn til verka, maður sem hefur töluverða þekkingu í að fjalla um umferðarlagabrot og að dæma um gæði kynbótarhrúta.

Þriðja svarið er að allt sé svo flókið að þetta taki allt sinn tíma og að lokum verði þeir seku dregnir til ábyrgðar.

 

En svarið sem flestir veigra sér við að ræða er hið augljósa.  Að það sé enginn sekur, að ránið hafi verið löglegt.  Og það sem verra er, að ránið hafi verið bein afleiðing þess lagaumhverfis sem þjóðin bjó við.

Það sem styður þessa kenningu er gjaldþrot fjármálakerfis Vesturlanda, ekki vegna stríða eða náttúruhamfara, heldur vegna þess að þau urðu bara gjaldþrota.  Án nokkurra ytri ástæðna.  

Og þá vaknar óneitanleg sú spurning, að einhver kerfisvandi hlýtur að vera innibyggður í kerfið þegar margar ólíkar þjóðir sem nota sama fjármála og stjórnmálamódel, verða allar sem einar gjaldþrota innan sama tímabilis.  

Og þegar almenningur í þessum löndum, án þess að tala sig saman enda talandi ólíkar tungur, kennir gírugum fjármála og auðmönnum um vandann, sakar hann hreinlega um að hafa rænt kerfið innan frá, þá er ljóst að Hrunið á Íslandi á sér sömu forsendur og sömu gerendur og hjá öðrum vestrænum löndum.

 

Það er öruggt að lög hafa verið brotin, en það er útilokað að um skipulagða glæpastarfsemi bófaflokka hafi verið að ræða, heldur hafi Vesturlönd byggt upp kerfi sem gat ekki annað en endað svona.  Annars hefðu þau ekki öll hrunið á sama tíma.

Ég hallast að þessari skýringu, er reyndar sannfærður um hana og hef því verið talsmaður þess að draga kerfið til ábyrgða en ekki einstaka menn sem unnu innan þess.

Annars endurtekur sami leikurinn sig aftur og aftur, með þeim afleiðingum að almenningur verður alltaf fátækari og fátækari.  Og auðstéttin alltaf ríkari og ríkari því kerfið er hennar og þjónar henni einni en hvorki almenningi eða atvinnulífi viðkomandi landa.

 

Og hvernig dregur maður kerfi til ábyrgðar.

Notum við Sovésku leiðina, að kenna einum manni, látnum um allt sem miður fór og höldum svo áfram með sama kerfi og sama ránsskap og áður???

Notum við leið bandamanna eftir sigur þeirra í öðru  heimsstríðinu???  Þar lögðu menn niður kerfið og ákærðu helstu stjórnendur þess ásamt þeim gerendum sem gerðu sig seka um bein óhæfuverk.

Eða er til einhver önnur leið????

 

Íslenska þjóðin kaus Sovésku leiðina, að láta seka menn ákæra einn úr sínum hópi, reyndar ekki látin, en veikan og hættan.  Síðan hefur hún þurft að sætta sig við ennþá verri svínskap en nokkurn tíman var fyrir Hrun.  Birtingarmynd þess er að einstæðar mæður eru reknar af heimilum sínum, út á gaddinn, en hinir ofurauðugu halda fyrirtækjum sínum en fá skuldir sínar afskrifaðar, hvort sem það er beint eða í gegnum leppa.

 

Var sigurvegaraleiðin möguleg???

Svarið er augljóst Nei og ástæðan blasir við.  Og þarf ekki að ræða hana frekar.

 

Er þá allt glatað, er þjóðin dæmd til að lúta forræði þjófsleppa um aldur og ævi???  Og svo á meira að segja að meina henni að hengja þann eina sem valdaelítan býður fram til hengingar.  

Svarið er líka augljóst, Nei.  Og það þarf ekki mikla kunnáttu í samtímasögu til að vita rökin fyrir því Nei-i.  

Rannsóknarnefndir hafa reynst vel hjá lýðræðisríkjum Vesturlanda til að gera upp mál sem varða almannahag og ekki er hægt að afgreiða á annan hátt.  Til dæmis mál sem henta ekki dómskerfi vegna óljósra laga eða þau eru flókin og viðamikil og ekki svo augljóst hvað hafi átt sér stað eða hvar ábyrgð liggur og svo framvegis.

Og sérstaklega hafa rannsóknarnefndir verið notaðar þegar mál varða brotalamir, hvort sem það er á stjórnkerfi eða dómskerfi.

Eðli rannsóknarnefnda er að það er ekki verið að ákæra menn og því týnast málsatriði ekki í skotfgröfum lögfræðihernaðar.  Þær hafa heimildar til að kalla hlutaðeigandi til yfirheyrslu og þær hafa valdheimildir til að refsa þeim sem neita að svara eða gefa upp röng svör eða hvernig sem á að orða það.

 

Best heppnaða dæmið um slíka rannsóknarnefnd er Sannleiksnefnd Nelsons Mandela undir forystu Desmond Tutu biskups.  Fullyrða má að hún kom í veg fyrir blóðugt uppgjör ólíkra hópa sem hefði örugglega kostað hundruð þúsunda lífið.  

Hugmyndafræði hennar var skotheld, segðu satt og þú munt ekki vera ákærður.  Og það nægði að einn sagði satt, þá áttu aðrir gerendur ekki aðra valkosti.

Og hvað gerðu menn við þennan sannleika, jú menn lærðu að honum, og menn lærðu allt um gerendur óhæfuverkanna, vinnubrögð þeirra og aðferðir.  Þannig var komið í veg fyrir frekari óhæfuverk því þau fremja sig ekki sjálf, og eru ekki framin ef gerendur eru teknir úr umferð.

 

Fyrst eftir hrun var Sovéska leiðin ekki í umræðunni.  

Þriðja leiðin, rannsóknarnefndin varð ofaná.  Og Rannsóknarnefnd Alþingis vann góða vinnu, hún kortlagði það sem gert var og lagði drög að alvöru uppgjöri.  

Og hvað er alvöru uppgjör???

Jú, að gerendur Hrunsins komi fyrir nefnd og segi hvað þeir gerðu. 

Tortillafélögin stofnuðu sig ekki sjálf.   Útrásarvíkingarnir fengu ekki í vöggugjöf vitneskju sína um gráu svæðin.  Stjórnmálamenn skúruðu ekki á kvöldin og um helgar til að fjármagna prófkjör sín.  Allar beinu línurnar frá skrifstofum útrásarinnar til fjölmiðla og háskólamanna voru ekki bara með símtæki öðrum megin, það er hjá útrásarvíkingunum.  Það var alltaf einhver á hinum endanum.

 

Og niðurstaðan, þjóðin hefði vitað og gamla kerfið hefði ekki verið endurreist.  

Ekkert ICEsave því það voru gerendur Hrunsins meðal fjölmiðla og háskólamanna sem lugu greiðsluskyldunni upp á þjóð sína.  

Ekkert krónubraskaralán, engin bankagjöf til ameríska vogunarsjóða, engar ofurafskriftir til auðmanna.

Af hverju, jú þetta stangast allt við heilbrigða skynsemi við uppbyggingu efnahagslífs þjóða eftir fjármálarán og enginn hagfræðingur er svo arfavitlaus að mæla með þessu, ekki nema hann sé á launaskrá hjá þeim sem högðu hag á að ræna þjóðina eftir Hrun.  Og þá er öruggt að hann var á launaskránni fyrir Hrun.  Það má ekki gleyma hvað gífurlegir peningar voru í svikamyllunni, þeir sem gambla með slíkar upphæðir, þeir kaupa umræðuna.  Já, inní þeim kaupum eru fjölmiðlamenn, upp til hópa.

Gleymum ekki að svona kaup eru sjaldnast í beinu formi, heldur hefur sá sem spilar með það gott en hinum er allt til miska gert.

 

Þegar maður áttar sig á hvað var undir að Hrunið yrði ekki rannsakað á þann hátt sem ég lýsti lauslega, þá þarf ekki að koma manni á óvart að alltíeinu var farvegur uppgjörsins kominn í Sovésku leiðina.

Gerendurnir vildu ekki að mál sín væru rannsökuð frekar og þeir komu í veg fyrir það.  

Það er engin tilviljun að það eina sem Alþingi gerði með skýrslu Rannsóknarnefndar sinnar var að ákæra aðeins einn mann og líklegast er leikritið sem þjóðinni var boðið uppá í gær, engin tilviljun heldur.

Að umræðan var sett i farveg sem ekkert kæmi út úr.

Og niðurstaðan yrði að engin bæri ábyrgð. 

 

Það er hreinlega alltof mikið í húfi til að sannleikurinn mætti koma í ljós. 

Og þannig standa málin í dag, það á að kæfa sannleikann.

Og enginn mun axla ábyrgð á Hruninu mikla.

 

Ekki nema fólk sameinist um eina kröfu.

Kröfu um satt og heiðarlegt uppgjör óháðra aðila.

Og það er ekkert sem bendir til þess að svo verði.

 

Og á meðan Fýkur yfir hæðir á götum Reykjavíkur.

Kveðja að austan.

 

 

 

Hreyfingin gerði í brækurnar.

 

Sannaði sig sem flokkur hávaða án innihalds, sem flokkur án prinsippa nema þeirra að gera Þór Saari stærri þó væri ekki nema í einn dag.

Í pistli í gær spurði ég hverju Þór Saari hefði verið lofað, fékk hann vilyrði um einn af ráðherrastólum Steingríms ef hann væri tilbúinn að svíkja kjósendur sína og framlengja líf aumustu ríkisstjórnar Íslandsögunnar????  Eða var honum aðeins lofað athygli???

Allavega er Þór Saari svipan sem ríkisstjórnin notar á þau Ögmund, Jón og Guðfríði.

 

Það er rétt hjá Birgittu Jónsdóttur að dagurinn í gær var svartur dagur í sögu lýðræðis landsins.  Ekki vegna valdfirringu harðlínukjarna VinstriGrænna eða að fyrrum þingmenn Hrunstjórnarinnar reyndu að stöðva þingræðislega tillögu um að falla frá sýndarréttarhöldum á hendur einum ráðherra þeirrar stjórnar, heldur vegna þess að Birgitta Jónsdóttir og félagar sýndu lýðræðinu algjöra fyrirlitningu.

Þau voru kosin í lýðræðislegum kosningum sem andsvar við gamla þreytta valdflokka og höfðu umboð kjósenda sinna til að standa fyrir siðbót á Alþingi, til að berjast fyrir lýðræðislegum vinnubrögðum í stjórnkerfinu og til að berjast fyrir almenning í landinu en fyrir kosningarnar 2009 var í gildi samningur peningaaflanna við Alþjóðagjaldeyrissjóðsins sem þýddi að allar byrðarnar af Hruninu yrðu settar á almenning auk gífurlegra gjaldeyrislána sem áttu að fara í velferðasjóð braskara.  Gjaldeyrisslán með greiðslubyrði sem þjóðin ræður ekki við.

 

Strax á fyrstu mánuðum þingsins féll Hreyfingin á prófinu, hún stóðst hvorki kröfur um siðbót eða lýðræðisleg vinnubrögð þegar Þóri var leyft að makka við ríkisstjórnina í sambandi við ICESave og ESB umsóknarferlið.  Vinnubrögð bakherbergja urðu vinnubrögð Hreyfingarinnar.

En Hreyfingin mátti eiga að hún reyndi að berjast fyrir heimili landsins og þrátt fyrir allt þá er það lykilbarátta sem réttlætir eiginlega öll önnur afglöp.

Og óvinurinn í þeirri baráttu er ríkisstjórn Íslands, og þá núverandi ríkisstjórn, ekki þær sem fóru með völd á árum áður.  Munurinn á þessu tvennu hefur vafist fyrir mörgum sem talið sig hafa borið velferð almennings fyrir brjósti, til dæmis er leitun af stuðningsmanni VinstriGrænna sem er ekki stoltur af baráttu flokksins í dag fyrir heimili landsins og þá sem minna mega sín því flokksforysta þeirra hefur alla tíðina í núverandi stjórnarsamstarfi verið í harðri stjórnarandstöðu við Sjálfstæðisflokkinn.

Slíkur misskilningur hefur líka loðað við Hreyfinguna því þingmönnum hennar hefur í gegnum tíðina verið tamt að skamma íhaldið og ekki alltaf áttað sig á að gerendur óhæfuverkanna eru aðrir í dag.  

En samt í heildina verið í stjórnarandstöðu við ríkisstjórnina.

 

Þangað til að eitthvað gerðist með Þór Saari milli jóla og nýjárs.   Svikin við málstaðinn hafa legið í loftinu síðan þá.  Og þau komu endanlega uppá yfirborði í gær. 

Og það er svartur dagur fyrir lýðræðið þegar fólk sem var treyst fyrir lýðræðislegu andófi gegn ríkisstjórn peningaafla, svíkur kjósendur sína og leggst hundflatt fyrir valdinu.

Því við kjósendur þeirra héldum að við værum að kjósa fólk, ekki Snata.  Og það sorglegasta við þetta er að innst inni er þetta fólk, ágætisfólk og því er skarðið á skildinum meira fyrir vikið.  

Af hverju sveik það heimili landsins fyrir einhverja upphefð sem varir ekki einu sinni eitt augnablik í tímansrúmi en minningin um svikin mun fylgja nafni þess um langa eilífð????

Áttar það sig ekki á því að sá sem hjálpar óhæfufólki við óhæfuverk er um leið samsekur í óhæfu???

 

Og þetta var þá málið til að falla hundflatur fyrir valdinu. 

Að aðstoða Hrunverja við að skella skuldinni á einn mann sem fallin er frá úr pólitík. 

Og koma þannig í veg fyrir að Hrunið mikla verði gert upp.  

Að svíkja heimili landsins með svikum við sína fyrri stefnu er ekki öllum gefið.

 

Stefna Hreyfingarinnar var rétt á sínum tíma, þingið var ekki hæft til að ákveða með hvað hætti þjóðin gerði upp Hrunárin vegna þess að þingið var gerandi í þeim atburðum sem þá áttu sér stað.  

Og þó að Birgitta hafi verið hædd og spottuð af Hrunverjum (fengum mikla háðung og skammir fyrir) þá bar henni skylda til að berjast áfram fyrir réttlæti og að stjórnkerfið axlaði ábygð á því sem gerðist.

Ábyrgð sem fælist í að upplýsa allar staðreyndir, viðurkenna það sem miður fór og axla ábyrgð á að bæta úr því tjóni sem gjörðir þess ollu almenningi.

 

Birgitta hafði sannleikann með sér og sannleikurinn er aldrei kæfður til lengdar.  Það eru aldrei rök að ekki sé hægt að berjast áfram því þá sé maður skammaður eða gert grín af manni og því gangi maður til liðs við spottarana og hjálpi þeim við spottið sitt.

Það var ekkert sem hindraði Birgittu að leggja fram frumvarp um skipun sannleiksnefndar sem hefði valdsvið til að rannsaka allt og alla sem eitthvað komu nálægt Hrungerðum og Hrunákvörðunum og fá þá til að horfast í augun á ábyrgð sinni. 

Ekkert hindraði hana nema hennar eigið ???? eitthvað.  Og það veit Birgitta innst inni.

 

En það er alltaf von fyrir Birgittu Jónsdóttir, innst inni skilur hún rök þeirra Ögmundar og Guðfríðar, að réttlát manneskja geri ekki rangt, þó hún haldi að það þjóni góðum tilgangi.

Slíkt þykir barnalegt á flestum tímum, að breyta rétt, en á þeim tímum sem við lifum felst vonin um framtíð að sem flestir þori þeim barnaskap, að gjöra rétt, að vilja vel, og hafa kjark til að berjast fyrir sannfæringu sinni.

 

Öllum verður á að gera í bærkurnar en manndómurinn felst í að hreinsa af sér óþverrann, hysja upp um sig og halda ótrauður áfram til móts við þær hættur sem bíða þeirra á þrautrgöngunni

Ég spái því að Birgitta muni hysja upp um sig.

Hún mun ekki afbera það til lengdar að skýla þeim sem bera mæður út.

 

Hún er betri en það.

Kveðja að austan.

 

 

 

 

 

 

Ekki aukið virðingu almennings

Smánin er öll þín Þór Saari.

 

Skammastu þín að hafa svikið hugsjónina um Nýtt og betra Ísland.

Hverju var þér lofað????

Kveðja að austan.

„Hafi þau skömm fyrir um aldur og ævi“

Atli maður að meiri.

 

Það er ótrúlegt hvað flokksmenn Vinstri Grænna náðu að velja margt heiðarlegt fólk á þing.  

Fólk sem bæði játar mistök sín og hefur líka manndóm að standa við loforð sín gagnvart kjósendum.

Eitthvað sem þingmenn annarra flokka mættu taka sér til breytni.

Uppgjör við Hrunið getur aldrei verið í flokkspólitískum skotgröfum.  

Það er vanvirðing við öll fórnarlömb Hrunsins.  Vanvirðing við allt þetta fólk sem hefur mátt þola eignarmissi og útburð.

Ef þingmenn hefðu vott af manndóm þá myndu þeir samþykkja tillögu Bjarna Ben og skipa síðan nefnd sem ætti að afgreiða tillögur um alvöru umgjörð um hið nauðsynlega uppgjör sem Hrunið krefst.

Það er ekki lausn að hengja Geir Harde og bera út einstæðar mæður.  Hvernig sem á það er litið.

 

Allir sem einhverja ærlega taug hafa ættu að hlusta á ræðu Magnúsar Schram og skilja hvað forheimskan getur teymt menn langt útí forað lágkúru og lýðskrums.  

Þjóð sem hlustar á svoleiðis málflutning er þjóð sem á sér enga framtíð.

Það er þjóð sem ber út einstæðar mæður.

Og hengir skúringarkonur fyrir afglöp forstjóranna.

 

Það er ekki íslensk þjóð.

Kveðja að austan.

Tel að við höfum gert mistök

Hver er sekur????

 

Hver ber ábyrgð á Hruninu, hvernig er best að gera upp Hrunið??

 

Sitt sýnis hverjum og margur maðurinn er bálillur yfir tillögunni að Alþingi eigi að falla frá máli á hendur Geir Harde fyrir  Landsdómi.  Í umræðum við bloggpistli mínum Ég ákæri, kom fram það sjónarmið um ákæruna á hendur Geir Harde að "þetta mál er stærra en svo að geta orðið skiptimynt í ákærum. Þetta er spurning um hvort uppgjör eigi að fara fram eða ekki."

Í mínum huga er það kristaltært að ákæra sekra manna á einum úr þeirra hópi er vísasta leiðin til að ekkert uppgjör fari fram á orsökum og afleiðingum Hrunsins og það verði ekkert uppgjör fyrr en hver og einn horfi í barm sér og spyrji sig Hver er sekur??? 

Því sektin liggur víða og líklegast er mesta sektin hjá þeim sem neituðu fórnarlömbum Hrunsins um aðra miskunn en þá sem innheimtulögfræðingar veita. 

Hér á eftir langar mig að endurbirta hugleiðingar mínar sem ég færði sem andsvar við þeim sjónarmiðum sem ég vitnaði í hér að ofan.

 

"Ég held að hvergi í lýðræðisríki sé siðferðislegur ræfildómur jafn altækur og á Íslandi."

Ég held að ég geti að mörgu leiti tekið undir með þér og þá út frá þeirri staðreynd að fórnarlömb Hrunsins, hinn skuldugi almenningur var stimplaður sekur og honum meinað um hjálp, þá aðra en þá að fá að lifa við hörmungar skuldaþrælsins.

Og líka tel ég ákæruna á hendur Geir Harde sýna mikinn siðferðisbrest.

Það er þannig að ef þú telur ástæðu til að gagnrýna spillingu, rangindi, forréttindi valdastéttar, og annað sem þú telur ámælisvert, og þá út frá því að farið er á svig við lög og reglur, að þá verður þú að ástunda betri hegðun eða allavega sýna vilja í þá átt.

Í réttarríki er það ákaflega einfalt út frá hvaða forsendum menn eru ákærðir, menn eru ákærðir út frá lögum og reglum og þá vegna meintra brota á lögum og reglum.  

Menn eru ekki ákærðir út frá skoðunum ákærenda, hagsmunum þeirra eða öðru sem skýrist af geðþótta þess sem með ákæruvaldið fer á hverjum tíma.  Eitthvað sem ég vakti athygli á með þessari örfærslu minni (reyndar ásamt því að hamra á ICEsave steðja minn).

Og menn ákæra ekki út frá hefndarhvöt, sérstaklega ekki þeir sem vilja bylta þjóðfélagi á þann hátt að það sé betra og réttlátara á eftir.

Það er grundvallaratriði, grundvallaratriði sem enginn sannur byltingarmaður getur hundsað.

Það eru engin lögbrot í ákærunni á hendur Geir Harde, öll ákæran byggist á gildismati um hefði og hefði ekki, og slíkt er aldrei forsenda ákæru í réttarríki.

Jafnvel þó formaður Sjálfstæðisflokksins eigi í hlut.

Hefði Geir gerst sekur um spillingu, að hann hefði til dæmis þegið mútur frá bankamönnum fyrir að stjórna með lokuð augu síðustu mánuði fyrir Hrun, þá hefði mátt og átt að ákæra hann.  Sama gildir um önnur bein lögbrot.

Og þá hefði hann verið ákærður fyrir venjulegum dómsstólum því hann naut ekki þinghelgi þegar ákæran var gefin út.  Að nota Landsdóm í tilviki Geirs er alltaf algjör nauðgun á þingræðinu því hann var hvorki ráðherra eða þingmaður þegar hann var ákærður.

Þú spyrð um uppgjör og vilt örugglega að ekki sé hægt að setja heila þjóð á hausinn án þess að réttað sé yfir þeim einstaklingum sem ábyrgðina bera.  

Vissulega þarf uppgjör en dómsstólar eru ekki sá farvegur sem slíkt uppgjör á að renna um.  Dómsstólar geta aldrei neitt annað en tekið afstöðu til lögbrota og þá út frá gildandi lögum, ekki lögum sem menn hefðu kannski viljað hafa í gildi til að takast á við þær aðstæður sem komu upp í aðdraganda Hrunsins.

En jafnvel þó slík lög hefðu verið í gildi, þá er vandséð hvernig það hefði verið hægt að ákæra Geir Harde.  Hvað gerði hann sem aðrir gerðu ekki????  Hvar fór hann gegn ráðum og ráðleggingum þeirra sem töldust vit hafa og teljast vit hafa á efnhagsmálum???

Og dýpri spurning, var eitthvað gert öðruvísi hér en annars staðar á Vesturlöndum????  Og var ekki vitað allan tímann hvað var verið að gera????  Var ekki kosið 2007 um það þjóðfélag græðgi og sérhyggju sem Nýfrjálshyggjan hafði fest hér í sessi, þvert gegn gildum íhaldsmanna sem og jafnaðarmanna???

Og var niðurstaða kosninganna 2007 ekki sú að allir flokkar vildu starfa með Geir Harde og hans flokki????

Hver er þá sekur???

Eru það bara stjórnmálamenn okkar???  

Hvað með alla þá sem lugu og bulluðu í fjölmiðlum, álitsgjafa, háskólaprófessora, fulltrúa atvinnulífs og því miður verkalýðshreyfingarinnar???  Var ekki umræðan öll í þá átt hvernig átti að skipta gróðanum af útrásinni, gróðanum sem útrásarvíkingar færðu í bú??

Var yfir höfuð nokkur maður á móti þessu annar en Ögmundur Jónasson, og þá meina ég í fyllstu einlægni, ekki í nösunum eins og Steingrímur Joð sem var þegar fyrir kosningarnar 2007 kominn í baktjaldamakk til að komast í ríkisstjórn með Geir Harde.

Alla vega veit ég að allt lá fyrir, allt blasti við, löngu fyrir kosningarnar 2007.

Og þjóðin kaus, og kaus yfir sig Hrunið.

Nei, Árni, hvernig sem ég lít á þetta, þá er Geir Harde ekki sekur maður.

Og sektin liggur ekki hjá Nýfrjálshyggjunni, hún hefur aldrei þóst vera annað en það sem hún er.  Kerfi auðræningja þar sem hugmyndafræði geðsjúklinga, siðblindingja liggur til grundvallar.  Ég man ekki eftir að fylgismenn hennar hafi náð völdum í blóðugri byltingu.

Sektin Árni liggur í hugarfarinu, í hugarfari hins venjulega manns að hann skynjar ekki mörkin um hvað má og hvað má ekki.  Og að þú gerir ekki öðrum það sem þú vilt ekki að þér sé sjálfum gert.

Og sú sekt Árni er ennþá til staðar, og hún er margfalt meiri en nokkur tímann var fyrir Hrun.  Þá vissi fólk kannski ekki betur, skynjaði ekki að alþjóðvæðingin nærðist á blóði og þrældómi fátæks fólks, skynjaði ekki siðblinduna að þó það hefði það ágætt þá var það aldrei réttlætanlegt að hópur fólks byggi við algjört ríkdæmi á meðan aðrir sultu heilu hungri, að það væri aldrei réttlætanlegt að hópur manna skammtaði sér margföld ofurlaun á meðan aðrir hópar lifðu undir fátækramörkum, skynjaði ekki að sérhyggja og græðgi endar alltaf í upplausn og innbyrðis vígaferlum.

Eða svo ég dragi það saman, skynjaði ekki að forsenda siðaðs þjóðfélags er siðaður maður og hugmyndafræði hans, ekki hugmyndafræði siðblindingja sem segja að allt sé í lagi ef þú bara græðir á því.

En í dag eigum við að vita betur, við sjáum afleiðingarnar.

Samt tók það ekki Hrunverja, málaliða síngirndarinnar og sérhyggjunnar ekki nema nokkrar vikur að sannfæra meirihluta almennings um að skuldavandi ungs fjölskyldufólks væri þeirra pyttur sem hinum, þeim sem sluppu, bæri ekki nokkur skylda til að koma til aðstoðar.

Með öðrum orðum, við hjálpum ekki náunga okkar í neyð.  Við erum ekki lengur þjóð þar sem allir eru á sama báti og hafa sameiginlega hagsmuni að komast heilum og höldnu í land.

Og við kusum um þetta siðleysi Árni, í kosningunum 2009, og við kusum geðsjúklingana sem fylgja Alþjóðagjaldeyrissjóðnum að málum.  

Og þú talar um að uppgjörið felist í að ákæra Geir Harde. 

Jamm og jæja, ég leyfi mér að vera ekki sammála.

 

Svo mörg voru þau orð og ég hygg að margur sé sekari í þessu máli en Geir Harde.  

Og þeir sleppa meðan peningaöflin geta teflt fram málaliðum sínum til að stöðva hið raunverulega uppgjör sem þjóðin þarf svo mjög á að halda.

 

Og á meðan eru einstæðar mæður bornar út á gaddinn ásamt börnum sínum.

Aðeins þjóð án sálar og siðferðis lætur slíkt viðgangast.

 

Hver er þá sekur.

Kveðja að austan.

 

Málið á forræði Alþingis

Framsóknarauðvaldið lætur ekki að sér hæða.

 

Óttast heiðarlegt uppgjör. 

Sannleikurinn um Samhópinn og þátt Halldórs Ásgrímssonar í þeim hráskinsleik má ekki koma fram.

Þess vegna er það hagur þeirra Finns og Ólafs að öll umræða um Hrunið fari fram í skotgröfum Landsdóms.

Um leið er hin sorglega aðild Eyglóar Harðardóttir staðfesting þess að Sigmundur Davíð er aðeins dingull sem fær að lafa þegar ekkert annað merkilegra er í boði.

Sigmundur ætti að segja sig úr flokknum og ganga til liðs við Lilju Mósesdóttur.

Það er komið tími á uppgjör við peningaöflin.

Kveðja að austan.

Frávísunartillaga lögð fram

Að kjósa rétt!!!

 

Hvernig er hægt að kjósa rétt????

Þegar kosið er um rangt mál.

 

Það þarf uppgjör við Hrunið segja Vinstri Grænir og skora á þingmenn sína að standa við ákæruna á hendur Geir Harde.

Það þarf uppgjör við Hrunið segja þingmenn Hreyfingar og leggja til að fleiri fyrrum ráðherrar verða ákærðir.  Til vara vilja þeir halda sig við ákæruna á hendur Geir Harde.

Það að ákæra Geir Harde er ekki uppgjör við Hrunið, það eru pólitískar ofsóknir segja þingmenn Sjálfstæðisflokksins.

Hvað Samfylkingin segir veit ég ekki, líklegast hefur það eitthvað með evruna og aðild að Evrópusambandinu að gera.

 

Það er rétt að það þarf uppgjör og það er rétt að ákæran á hendur Geir Harde hefur ekkert með það uppgjör að gera, þvert á móti þá er hún úthugsuð leið til að koma í veg fyrir raunverulegt uppgjör.

Að fortíðin sé rædd og af henni sé dreginn lærdómur.

Um það virðast allir flokkar eiginlega vera sammála, að það sé ekki rétt að rugga bátnum, það gæti skaða um of hagsmunaöfl kennd við peninga.

 

Það er nefnilega ákveðin staðreynd að það hefur enginn flokkur lagt til opið og heiðarlegt uppgjör.  Engin þingsályktunartillaga eða frumvarp hefur litið dagsins ljós þar sem gert er ráð fyrir opnu og heiðarlegu uppgjöri á því sem gerðist og því sem miður fór.

Meðvitað var umræðan öll sett í skotgrafirnar og þaðan hefur hún dvalið síðan.

Klassísk leið stjórnmálamanna þegar þeir virðast ekki takast á við vandann.

 

En uppgjör hefur samt átt sér stað út í þjóðfélaginu.

Það er verið að bera út einstæðar mæður í stórum stíl.

Þetta er uppgjörn peningaaflanna og það hefur sinn gang.

 

Það eina sem Alþingi á eftir að gera til að fullkomna það uppgjör er að leggja fram frumvarp að allar skúringarkonur sem unnu hjá fyrirtækjum útrásarvíkinganna og allar skúringarkonur á flokksskrifstofum stjórnmálaflokkanna, á árunum 2004-2008, verði ákærðar fyrir hlut sinn í Hruninu.

Og dæmdar. 

Dæmdar sekar og þar með er málið dautt og Alþingi getur aftur tekið upp fyrri störf, að rífast hvort þjóðin eigi að sækja um aðild að dauðadæmdu efnahagsbandalagi og taka upp dauðan gjaldmiðil í kjölfarið.

 

Því án uppgjörs er ekki hægt að halda áfram.

Það er eins gott að peningaöflin stóðu sína vakt og báru út einstæðar mæður.  Sem eru hvort sem líka margar skúringarkonur á kvöldin til að láta enda ná saman.

 

Hvernig væri ástandið ef þeim seku væri ekki refsað????

Kveðja að austan.

 

 

 

 

Gríðarlegur þrýstingur á stjórnarliða að kjósa „rétt“

Peningaöflin geta treyst ríkisstjórninni.

 

Þau fóðra hana.

Þau tryggja stuðning fjölmiðla. 

Þau eiga hana.

 

Þau geta treyst því að ekkert heiðarlegt uppgjör fari fram  á meðan umræðan um uppgjör snýst um sýndarréttarhöldin yfir Geir Harde. 

Á meðan ræðir enginn um hver bar ábyrgð á Hruninu og hver nýtur góðs af því að Hrunið varð.  

 

Hver er það sem fær skuldir sínar afskrifaðar??

Svarið við því segir allt um hver ræður Íslandi í dag.

 

Peningaöflin.

Kveðja að austan.

Tvísýnt um úrslitin